Analysis of the Effects of Drought on Rural Communities in Khomein County (Case Study: Rastaq District)

Document Type : Original Article

Authors

1 Associate professor, Department of Human Geography, Faculty of Geographical Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran

2 Ph.D. student, Faculty of Geographical Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran

Abstract

Abstract
Drought is currently recognized as one of the most significant natural hazards, exerting both direct and indirect effects, particularly in rural areas. One of its major consequences is the impact on various aspects of rural communities' lives. Therefore, a scientific investigation of this phenomenon is essential for effective planning and mitigation of its effects. This study employed a descriptive-analytical research method with data collected through both fieldwork and documentary sources. The statistical population consisted of 1,344 rural households in Rastaq District of Khomein County, from which 299 households were selected using Morgan's table and random sampling. A questionnaire based on the Likert scale was developed to gather information regarding economic, social, environmental, and physical dimensions. Data analysis was conducted using SPSS, the FARAS model, and the Fuzzy VIKOR model. The results indicated that the most significant impact of drought was felt in the following order: economic dimension (weight: 0.434), social dimension (weight: 0.430), physical dimension (weight: 0.419), and environmental dimension (weight: 0.390). Among the variables assessed, the most affected were reduced income and decreased savings (economic dimension), increased rural migration (social dimension), land use change (physical dimension), and soil erosion (environmental dimension). Additionally, the village of Poshtkuh experienced the greatest impact from drought, while the village of Heshmtiyeh faced the least.
 
Keywords: Drought Effects, Rural Communities, Rastaq District, Khomein.
 
Introduction
Drought is undoubtedly one of the most significant and enduring natural disasters that humanity has faced throughout history. According to a UN report, 31 countries are projected to experience water shortages in the near future, with Iran identified as one of the most critical nations affected by this issue. Iran's diverse climate influenced by its unique geographical location and topographical features results in an average annual rainfall of only 220 to 295 mm. Given its position within a dry climatic zone and the overall scarcity of precipitation, it is clear that water crises and drought are defining characteristics of the region. The rural communities in Iran, representing one of the three main human societies, have been particularly impacted by drought-related crises, resulting in severe challenges to their livelihoods and economies. Historical strategies for drought management in these areas have proven largely ineffective, failing to address water shortages, pasture reductions, and rural migration. Khomein County, which contains over 100 villages that primarily rely on agriculture, has not been able to escape the effects of drought. According to the National Meteorological Organization, 99% of the region is experiencing drought conditions with 69% classified as severe. The lack of effective support programs and inadequate crisis management by government institutions have exacerbated the negative impacts of drought on the lives of rural residents. The purpose of this research was to investigate the effects of drought on the various dimensions of rural community life and propose solutions for mitigation. This study sought to answer two key questions: Which aspects of rural community life have been most affected by drought and in which village has the impact been the greatest or least?
 
Materials & Methods
This research was practical in its purpose and employed a descriptive-analytical method, utilizing both fieldwork and documentary analysis. Drought creates a complex network of effects that impacts various economic, social, and environmental sectors. This study aimed to elucidate the economic, social, environmental, and physical effects of drought from a geographical perspective. In this context, the study examined the economic dimensions through 11 variables, social dimensions through 5 variables, environmental dimensions through 5 variables, and physical dimensions through 3 variables. Data on these variables were gathered using a library research method, which involved reviewing relevant literature and theoretical foundations. A questionnaire was then developed based on Table 2, utilizing a Likert scale to collect information across the economic, social, environmental, and physical dimensions. The statistical population consisted of 1,344 rural households in the Rastaq District of Khomein County. From this population, 299 households were selected using Morgan's table and random sampling methods. To assess the effectiveness of each indicator within the studied (economic, social, physical, and environmental) dimensions, a one-sample T-test was employed. Prior to conducting the test, the normality of the distribution of the dimensions was verified using the Kolmogorov-Smirnov test. Subsequently, to rank each of the studied dimensions, the Aras fuzzy model was applied. Finally, the VIKOR fuzzy model was utilized for spatial analysis of each village, assessing the level of vulnerability to drought based on the examined dimensions.
 
Research Findings
The research findings indicated that the economic dimension had the highest impact rate from drought in the Rostaq District with a weight of 0.434 followed by the social dimension at 0.430, physical dimension at 0.419, and environmental dimension at 0.390, which had the lowest impact rate. In terms of village-specific impact, Pushtkoh ranked highest with a weight of 1 followed by Rihan Alia at 0.764, Rehan Sofli at 0.654, Ghazeh Mohammad Malik at 0.564, Derbandleran at 0.417, Farang at 0.388, Sakaneh at 0.315, and Heshmatieh, which had the lowest impact rate at 0. These weights reflected the varying levels of impact from drought across the economic, social, physical, and environmental dimensions within these villages.
 
Discussion of Results & Conclusion
Based on the investigations conducted in the study area and review of relevant resources, it was evident that investing in modern irrigation systems—such as pressurized irrigation, drip irrigation, and rain irrigation (a type of pressurized method)—could mitigate the negative effects of drought. However, it is important to acknowledge that these solutions might also introduce new risks.
In the studied area, drought had resulted in significant vegetation loss, primarily due to water stress that caused plant mortality. Vegetation plays a crucial role in stabilizing the soil and preventing erosion. When vegetation diminishes, the soil becomes increasingly vulnerable to erosion, which heightens the risk of land subsidence.
Drought contributes to land subsidence through various mechanisms, particularly by depleting groundwater resources. Overall, the consequences of drought in the study area included a decrease in employment within the agricultural sector, falling land prices, reduced agricultural transactions, increased unemployment, heightened migration from villages, rising poverty rates, soil erosion, changes in land use, and a decline in surface water availability.

Keywords

Main Subjects


مقدمه

مخاطره‌های طبیعی بخش جدانشدنی از زندگی بشر و پیوسته از زمان خلقت بشر تاکنون وجود داشته است (زارعی و همکاران، ۱۴۰۰، ص. ۳۲۰). بی‌گمان، خشکسالی یکی از پیچیده‌ترین و کم‌شناخته‌ترین مخاطره‌های طبیعی است که حیات انسان و اکوسیستم‌های طبیعی را تهدید می‌کند (Farahani & Jahansoozi, 2022) و خسارت‌های چشمگیری را بر اموال و زندگی ساکنان جوامع بر‌جای می‌گذارد (Zhao et al., 2019). در این میان، بررسی‌ها نشان می‌دهد که بخش کشاورزی یکی از آسیب‌پذیرترین بخش‌ها در‌ مقابل نوسان‌‌‌های آب‌و‌هوایی همچون خشکسالی است؛ به‌گونه‌ای که بیش از 80 درصد از خسارت‌ها و تلفات ناشی از تغییرات و نوسان‌های اقلیمی به بخش کشاورزی اختصاص دارد ( Hazran et al., 2017; FAO, 2017). این در‌حالی است که بخش کشاورزی در تأمین امنیت غذایی جامعه نقش بسزایی دارد (Wamalwa et al., 2016). در این میان، خشکسالی به‌تنهایی بحران نیست، بحرانی ‌بودن آن بستگی به تأثیراتی دارد که بر مردم محلی و محیط بر‌جای می‌گذارد (Shiru et al., 2018). روستاها نیز از جمله مکان‌هایی است که بروز خشکسالی در آنها اقتصاد و معیشت آنها را تهدید می‌کند (Matewos, 2020, P. 3) و با توجه به اینکه در کشورهای در‌حال توسعه بخش چشمگیری از جمعیت به‌طور مستقیم و یا غیرمستقیم به کشاورزی به‌عنوان منبع درآمد وابسته است (Mehar et al., 2016, P. 126). به ‌مراتب تاثیرات تأثیرات خشکسالی در تخریب و نابودی اقتصاد روستایی و مهاجرت‌های روستایی، کاهش منابع کشاورزی، امنیت و سلامت خانواده و تخریب کیفیت زندگی روستایی بیشتر است.

کشور ایران نیز از کشورهای خشک دنیاست که خشکسالی‌های مداوم به دغدغۀ اصلی مردم و مسئولان تبدیل شده است (نبی‌زاده بلخکانلو و همکاران، 1397، ص. 129). بر‌اساس گزارش ملل، ایران جزء 31 کشور جهان است که با مسئلۀ خشکسالی مواجه است؛ از این رو به ‌دلیل ارتباط تنگاتنگ روستا و کشاورزی پیامدهای منفی خشکسالی بر اقتصاد روستایی و کشاورزی نمایان می‌شود (Spinoni et al., 2019, P. 4). به همین خاطر، خشکسالی همواره بر عملکرد روستاها و محصولات کشاورزی اثرگذاری بیشتری دارد (Habiba et al., 2012, P. 76) و منجر به کاهش درآمد و کیفیت زندگی روستاییان می‌شود و در‌نتیجه، کاهش سطح استاندارد زندگی خانوارهای روستایی را به دنبال دارد (De Silva & Kawasaki, 2018, P. 132).

شهرستان خمین با داشتن بیش از 100 روستا که معیشت غالب آنها بر پایه کشاورزی است از خشکسالی در امان نیست. بر‌اساس سازمان هواشناسی کشور در یک دورۀ ده ‌سالۀ منتهی به سال 1401 حدود 99 درصد مساحت این شهرستان خشکسالی دارد که 69 درصد آن خشکسالی شدید است. در عین حال، نبود برنامه‌های حمایتی و ضعف مدیریت بحرانِ نهادهای دولتی سبب شده است که خشکسالی اثر‌های منفی متعدّدی بر ابعاد (اقتصادی، اجتماعی، محیطی و کالبدی) زندگی جوامع روستایی داشته باشد؛ از این رو پژوهش حاضر از‌ منظر نظری می‌تواند آگاهی‌های مفیدی را دربارۀ خشکسالی، کنش‌ها و تفکر‌های درگیر در ‌باب اثر‌های خشکسالی در ابعاد مختلف در مناطق روستایی به تحلیلگران، منتقدان، مدیران و سیاست‌گذاران روستایی و ... ارائه دهد. از‌ منظر کاربردی نیز با توجه به اینکه آسیب‌پذیری سکونتگاه‌ها بر اثر خشکسالی شامل آسیب‌های اقتصادی، اجتماعی و ... است (Hassan et al., 2019, P. 2)، باید این پدیده را از‌ منظر ابعاد مختلف بررسی کرد تا به زوایای عمیق‌تری به موضوع رسید. این نکته‌ای است که در مطالعات مربوط به خشکسالی و اثر‌های آن در مطالعات مختلف کمتر مورد بحث قرار گرفته شده است؛ بنابراین محققان در این پژوهش با بیان و اثبات روند خشکسالی و تشدید این مخاطره در دورۀ زمانی 1392 الی 1402 به ‌دنبال پاسخ به این سؤال‌ها هستند که بیشترین تأثیر خشکسالی بر کدام ابعاد زندگی جوامع روستایی بوده و در کدام روستاهای دهستان رستاق شهرستان خمین اثرگذاری بیشتری داشته است؟

 

پیشینۀ پژوهش

دربارۀ خشکسالی و با افزایش فراوانی‌ها و شدت مخاطرۀ خشکسالی در ایران و بسیاری از کشورهای دیگر مطالعات فراوان در‌زمینۀ خشکسالی و اثر‌های مختلف آن بر جوامع انسانی در داخل و خارج از کشور انجام شده است که درادامه، به پاره‌ای از نتایج این مطالعات اشاره می‌شود.

ریاحی و پاشازاده (1392) مطالعه‌ای با عنوان «اثرات اقتصادی و اجتماعی خشکسالی بر نواحی روستایی شهرستان گرمی: مطالعۀ موردی: دهستان آزادلو» انجام دادند. نتایج حاصل از یافته‌ها حاکی از آن است که خسارت‌های ناشی از خشکسالی در کاهش درآمد و پس‌انداز، تغییر در ساختار شغلی روستا، افزایش تمایل به مهاجرت از روستا، کاهش مشارکت و روابط اجتماعی و کاهش دام‌ها و تولید‌های کشاورزی تأثیر داشته است.

شفیعی و همکاران (1397) در مطالعه‌ای با عنوان «بررسی اثرات خشکسالی بر وضعیت اقتصادی، اجتماعی و محیطی نواحی روستایی از‌ دید سرپرست خانوار: مطالعۀ موردی دهستان حسن‌آباد در شهرستان اسلام‌آباد غرب» به این نتایج دست یافتند که خشکسالی به میزان 97% بر شاخص‌های اقتصادی، به میزان 97% بر شاخص‌های اجتماعی و به میزان 87% بر شاخص محیطی تأثیر داشته است؛ بنابراین خشکسالی اتفاق‌افتاده در مناطق روستایی مطالعه‌شده بیشترین تأثیر را روی شاخص‌های اقتصادی و اجتماعی و به‌تبع آن روی شاخص محیطی گذاشته است.

بهرامی و سپری (1399) در مطالعه‌ای با عنوان «بررسی اثرات اقتصادی – اجتماعی و زیست‌محیطی خشکسالی بر مناطق روستایی استان کردستان» به این نتیجه رسیدند که تحلیل عاملی در عوامل اقتصادی، زیست‌محیطی و اجتماعی 03/55 درصد کل واریانس را تبیین می‌کند. از آن میان، عامل اقتصادی با 91/22 درصد در ردۀ نخست قرار می‌گیرد و عوامل زیست‌محیطی و اجتماعی در رده‌های بعدی قرار دارد. در این میان، بیشترین تأثیر خشکسالی به سه متغیر کاهش سطح درآمد، کاهش دبی آب چشمه‌ها و مهاجرت برمی‌گردد.

زارعی و همکاران (1400) در مطالعه‌ای با عنوان «بررسی اثرات اقتصادی و اجتماعی خشکسالی در نواحی روستایی استان کردستان: بخش چنگ الماس» به این نتایج دست یافتند که بُعد اقتصادی، افزایش بیکاری، کاهش پس‌انداز، کاهش رضایت شغلی، کاهش قیمت زمین و اراضی، کاهش تولید‌های دامی، کاهش امید به زندگی و افزایش قیمت غذایی بیشترین تأثیر را در این مناطق داشته است. بُعد اجتماعی نیز افزایش مهاجرت، کاهش مشارکت روستایی، افزایش فقر، کاهش کیفیت محیط و سطح زندگی، افزایش درگیری‌های خانوادگی و شیوع بیماری را در‌پی داشته است.

دنیائی داریان و ریاحی (1400) در پژوهشی با عنوان «تحلیل روند خشکسالی کشاورزی و روش‌های سازگاری با آن: نمونۀ موردی: شهرستان شبستر» به این نتایج دست یافتند که وضعیت خشکسالی در دهستان چهرگان در وضعیت مناسبی قرار ندارد و در‌ بین دهستان‌های مطالعه‌ شده پوشش گیاهی دهستان گونی مرکزی از ‌نظر خشکسالی در شرایط بهتری قرار دارد. از ‌بین راهکارهای مطرح‌ شده، راهکارهای زراعی معیار بهبود راندمان آب بیشترین امتیاز را دارد و طبق نظر کارشناسان برای راهکارهای زیرساختی معیار، توسعۀ استانداردهای زندگی روستایی بیشترین امتیاز را کسب کرد.

عطایی و همکاران (1401) در پژوهشی با عنوان «ارزیابی میزان آسیب‌پذیری سکونتگاه‌های روستایی از پدیدۀ خشکسالی با استفاده از مدل کوپراس در شهرستان داراب» به این نتایج دست یافتند که خشکسالی بیشترین تأثیر را بر متغیرهای تخریب منابع آب سطحی و زیرزمینی، کاهش درآمد سرانۀ کشاورزان، رها ‌شدن زمین‌های کشاورزی بر اثر بی‌آبی و مهاجرت روستاییان داشته است.

آزادی و همکاران پژوهشی با عنوان «تبدیل زمین‌های کشاورزی: بررسی اثرات خشکسالی و راهبردهای مقابله با آن» انجام دادند. نتایج نشان داد که ماهیت پیچیده و چند‌بُعدی خشکسالی نیازمند گسترش رویکرد یکپارچه است. محققان در این مطالعه بر همکاری دولت‌ها با ذی‌نفعان مختلف متمرکز شده‌اند. چنین رویکرد یکپارچه‌ای می‌تواند مدیریت ریسک خشکسالی را بهبود بخشد و آسیب‌پذیری کشاورزان روستایی را کاهش دهد (Azadi et al., 2018).

گاریک پژوهشی با عنوان «تمرکززدایی و سازگاری با خشکسالی: اعمال اصل همیاری در حوضه‌های رودخانه‌ای فرامرزی» انجام داد. نتایج نشان داد که خشکسالی بیشترین اثر‌ها را بر منابع آب و آبیاری و عوامل ساختاری-نهادی داشته است (Garrick, 2018).

کاسترو پژوهشی با عنوان «محدودیت‌های متغیر سازگاری با خشکسالی در مناطق روستایی کلمبیا» انجام داد. نتایج نشان داد که خانوارهای با منابع بیشتر به‌طور موقت، مهاجرت را به‌عنوان یک شیوۀ سازگاری در ‌برابر تغییرات اقلیمی انتخاب می‌کنند؛ در ‌حالی که خانواده‌هایی با آسیب‌پذیری زیاد در محل از شیوه‌های سازگاری استفاده می‌کنند (Castro, 2019).

وانگ و همکاران پژوهشی با عنوان «موانع و الزامات سازگاری با تغییرات اقلیمی در جوامع روستایی کوهستانی در کشورهای در‌حال توسعه: مورد فلات شرقی چینگ‌های-تبت چین» انجام دادند. نتایج نشان داد که بهبود سازگاری کشاورزان با تغییرات آب ‌و ‌هوایی، زیرساخت‌های محلی، فناوری‌های اطلاعاتی و اطلاعات هشدار‌دهندۀ بلایا مهم‌ترین عوامل افزایش سازگاری کشاورزان با تغییرات آب ‌و ‌هوایی است (Wang et al., 2020).

سلام و همکاران پژوهشی با عنوان «رابطۀ بین آسیب‌پذیری و ظرفیت سازگاری خانوارهای روستایی مستعد خشکسالی در شمال بنگلادش» انجام دادند. نتایج نشان داد که خشکسالی بیشترین اثر را بر کاهش بهره‌وری کشاورزان دارد و روستاییان با دارایی‌های معیشتی مناسب نیز آسیب کمتری دیده‌اند (Salam et al., 2021).

کوانت پژوهشی با عنوان «مقابله با خشکسالی: روایت‌هایی از کشاورزان خرده‌پا در کنیای نیمه‌خشک» انجام داد. نتایج نشان داد که اثر‌های درک ‌شدۀ خشکسالی کشاورزان خرده‌پا در کنیا شامل کاهش بهره‌وری کشاورزی، گرسنگی دام، کمبود آب در رودخانه‌ها، گرسنگی و بیماری انسان و درگیری خشونت‌آمیز بود (Quandt, 2021).

امازیه و همکاران پژوهشی با عنوان «پیامدهای اقتصادی اثرات تغییرات اقلیمی و سطح آگاهی در‌میان کشاورزان محصولات زراعی در جنوب-جنوب نیجریه» انجام دادند. نتایج نشان داد که تغییرات آب‌و‌هوا بر کشاورزان جنوب نیجریه تأثیر منفی گذاشته و منجر به کاهش تولید محصولات زراعی و درآمد سالانه شده است (Emaziye et al., 2022).

آباجه و ماگاجی پژوهشی با عنوان «برداشت کشاورزان از خشکسالی و راهبردهای سازگاری در منطقۀ دولت محلی ماشی، ایالت کاتسینا، نیجریه» انجام دادند. نتایج نشان داد که مهم‌ترین تأثیرات خشکسالی منطقۀ دولت محلی ماشی ایالت کاتسینان نیجریه کاهش عملکرد محصصول و افزایش هزینۀ محصولات غذایی بود. سایر اثر‌های خشکسالی این منطقه شامل افزایش تلفات دام، آلودگی و بیماری‌های گیاهی، قطحی، مرگ و به خطر انداختن سلامت انسان بود (Abaje & Magaji, 2022).

در یک جمع‌بندی از مطالعات صورت‌گرفته مشخص شد که امروزه بسیاری از محققان دانشگاهی به‌ویژه جغرافی‌دانان و جامعه‌شناسان به موضوع خشکسالی و اثر‌های آن به‌عنوان یک مفهوم چندبُعدی و چندوجهی توجه کرده‌اند و هر‌یک از محققان از‌ منظر خاصی به موضوع پرداختند؛ اما آنچه در مطالعات احساس می‌شود، کمبود مطالعات در‌حوزۀ اثر‌های اقتصادی، اجتماعی، محیطی و کالبدی خشکسالی بر جوامع روستایی به‌طور یکجاست؛ از این رو داشتن این نگاه به موضوع در پژوهش حاضر باعث عمق‌بخشیدن به مطالعه و درک بالاتر از جریان پژوهش می‌شود و می‌تواند به سهم خود در ارائۀ یک خروجی عملی‌تر به محقق کمک کند.

 

مبانی نظری پژوهش

خشکسالی یکی از مخرب‌ترین مخاطر‌ه‌های طبیعی است که در سال‌های اخیر به‌تدریج در‌حال افزایش و یک رویداد آهسته و خزنده است (Pulwarty & Sivakumar, 2014, P. 14). تعریف‌های متفاوتی از خشکسالی مطرح شده است؛ برای مثال، ماریانو و همکاران خشکسالی را معلول یک دوره شرایط خشک غیرعادی در‌نظر که به ‌اندازۀ کافی دوام دارد و به ‌نحوی منجر به ایجاد بی‌تعادلی در وضعیت هیدرولوژی یک ناحیۀ خاص می‌شود (Mariano et al., 2018, P. 131). همچنین، خشکسالی، مخاطرهای اقلیمی یا به‌عبارتی هیدروکلیماتولوژی است که ناشی از کاهش ویژۀ بارندگی، کاهش رطوبت، افزایش دما و یا تأثیر همزمان این عوامل است. این پدیده در‌مقایسه با سایر مخاطره‌ها نتیجۀ تغییر شرایط به ‌نسبت طولانی و مداوم اقلیمی است؛ از این رو خشکسالی را می‌توان مخاطرۀ خاموش یا خزنده نام نهاد (نوری و نوروزی آورگانی، 1395، ص. 200). خشکسالی از‌نظر مردم محلی هر فصل با بارش کم و تقاضای آب برای محصول آغاز می‌شود و آنگاه برداشت محصول ضعیف یا در کل ناکامی کشت و یا معضلات دامداری و مرگ احشام را به‌دلیل کمبود تغذیه در‌پی دارد (شفیعی و همکاران، 1397، ص. 178).

از این رو، برای تعیین شروع خشکسالی میزان انحراف وضعیت فعلی از میانگین بارش در‌طول یک دورۀ زمانی به‌طور معمول، 30 سال در‌نظر گرفته می‌شود (Basto et al., 2018, P. 5). یکی از پیامدهای خشکسالی در جوامع روستایی تشدید فقر روستایی است. بین خشکسالی و ایجاد سایر نابسامانی‌ها ازجمله فقر به‌خصوص فقر غذایی ارتباط تنگاتنگی وجود دارد؛ زیرا خشکسالی کاهش تولید محصولات کشاورزی را به‌دنبال خواهد داشت و کاهش تولید محصولات، افزایش بهای سبد غذایی خانوار و کاهش امنیت غذایی اقشار آسیب‌پذیر و خانواده‌های کم‌درآمد را در‌پی دارد؛ بنابراین تداوم خشکسالی باعث فقر و سوء‌تغذیه می‌شود (شهرکی، 1394، ص. 1).

اثر‌های اقتصادی خشکسالی‌های اخیر در کشورهای در‌حال توسعه و توسعه‌یافته نشان‌دهندۀ آسیب‌پذیری جوامع در‌برابر خشکسالی است که مهم‌ترین تأثیر آن می‌تواند در نواحی روستایی و وضعیت اقتصادی کشاورزان روستایی باشد؛ زیرا یکی از منابع اصلی تأمین غذای خانوارهای روستایی روش خود ‌مصرفی تولید‌های زراعی، باغی و دامی است (محمدی و همکاران، 1395، ص. 4). در این بین، مدیریت خشکسالی می‌تواند یکی از اقدام‌های بسیار مؤثر در کاهش خسارت‌های خشکسالی باشد. در همین راستا، سیاست‌های خشکسالی می‌بایست بر سه رکن مبتنی باشد: 1- سیستم‌های نظارتی، پیش‌بینی و هشدار سریع خشکسالی؛ 2- آسیب‌پذیری و ارزیابی تأثیر؛ 3- آمادگی، کاهش و پاسخ به خشکسالی. این سه رکن می‌بایست با سیاست‌های مقطعی این عناصر پشتیبانی شود: هماهنگی و توسعۀ نهادی، ظرفیت‌سازی، تأمین مالی، مدیریت دانش، علم، فناوری، تحقیق و آگاهی‌بخشی، همکاری ناحیه‌ای و بین‌‌المللی، مشارکت ذی‌نفعان، فراگیر‌بودن و ارزشیابی (حسنی نژاد و همکاران، 1397).

در این بین، پاسخ‌های کنشگرا یا فعّالانه برای پیشگیری یا کاهش اثر‌های خشکسالی می‌‌تواند نسبت به امدادرسانی در مواقع خشکسالی ارزان‌تر باشد؛ ولی این منطق در‌ عمل با برنامه‌ریزی، تخصیص بودجه و تغییرات در رفتار نهادها به وقوع نمی‌پیوندد. بیشترین کاهش خشکسالی در برنامه‌های امنیت غذایی، توسعۀ کشاورزی و روستایی صورت گرفته است. هدف این است که در برنامه‌های مدیریت خشکسالی، فناوری‌های مقابله با خشکسالی، سیاست‌های حمایتی و مشوّق‌های استفادۀ منطقی از منابع آب و خاک بررسی شود. به ‌‌علاوه، ظرفیت نهادی و انسانی ضعیف در همۀ سطح‌ها و در همۀ ذی‌نفعان مدیریت خشکسالی را محدود می‌کند (Bazza et al., 2018). پاسخ به خشکسالی پس از آغاز بحران برای کاهش تأثیر‌های آن اغلب هزینه‌های زیادی دارد؛ زیرا به‌عنوان یک استراتژی واکنشی است که موجب می‌شود فرصت‌های زیادی از دست برود؛ در‌حالی که استراتژی‌های فعّال یا پیشگیرانه بر آمادگی تأکید دارد که ارزان‌تر و مؤثرتر است. دولت‌ها در مسیر تغییر این پارادایم به‌جای تمرکز بر اثر‌های خشکسالی می بایست بر آگاهی‌بخشی، ظرفیت‌سازی و غلبه بر بی‌تحرکی سیاسی به خشکسالی اقدام کنند. مدیریت پیشگیرانه و فعّال نیاز به یک تلاش هماهنگ از برنامه‌ریزی تا اجرا را دارد؛ بنابراین به سیاست‌های فنی و مدیریتی منسجمی نیاز است که به خشکسالی به‌ عنوان یک بحران نگاه نشود، بلکه به برنامه‌ها و تلاش‌های طولانی‌تر و فعّال نیاز است؛ بنابراین هر کشوری از‌ جمله کشورمان نیازمند سیاست ملی خشکسالی است. مدیریت خشکسالی با کاهش ریسک و افزایش تاب‌آوری کلیدی برای اجرای رویکرد پیشگیرانه است. تقویت ظرفیت جامعه برای مواجه‌ شدن با این پدیده قبل از خشکسالی بعدی تا حدودی شبیه آماده ‌شدن برای جنگ در زمان صلح است (موسوی و نیک نامی، 1400).

به‌‌طور کلی، رهیافت‌های مدیریت خشکسالی بر دو نوع است: 1- پاسخ واکنشی به خشکسالی که شامل امدادرسانی، کمک به اقشار آسیب‌دیده، آب، غذا و خدمات بهداشتی در ‌طول خشکسالی است؛ 2- سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی پیشگیرانۀ خشکسالی که شامل آمادگی و امدادرسانی، طرح‌ها و برنامه‌های آمادگی یا احتمالی است (FAO, 2019).

خشکسالی و اثر‌ها (اقتصادی، اجتماعی، محیطی و کالبدی)

کاهش پس‌انداز، افزایش بیکاری، کاهش رضایت شغلی، کاهش قیمت زمین، کاهش تولید، افزایش هزینه‌های تولیدی، افزایش قیمت غذا، کاهش درآمد، کاهش معاملات کشاورزی، افزایش قیمت نهاده‌ها، کاهش اشتغال در بخش کشاورزی

مدیریت خشکسالی و افزایش تاب‌آوری

پاسخ واکنشی به خشکسالی

سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی پیشگیرانه

افزایش مهاجرت از روستا، کاهش کیفیت سطح زندگی، شیوع بیماری، کاهش ضریب امنیت غذایی

کاهش سطح آب‌های سطحی، کم‌شدن تنوع گیاهی، افزایش تخریب منابع طبیعی، کاهش پوشش گیاهی مراتع، فرسایش خاک، تغییر کاربری اراضی، تغییر در الگوی کشت، افزایش تعداد سال‌های آیش اراضی (عدم کشت)

امدادرسانی و کاهش آسیب‌پذیری

رهیافتی یکپارچه و فعّال برای برنامه‌ریزی

شکل 1: مدل مفهومی پژوهش (منبع: یافته‌های پژوهش، 1403)

Figure 1: Conceptual research model

 

روش‌شناسی پژوهش

پژوهش حاضر از ‌نظر هدف، کاربردی بوده و روش انجام‌ دادن آن توصیفی – تحلیلی از ‌نوع میدانی و اسنادی است. خشکسالی پدید‌آورندۀ شبکه‌ای از اثر‌هایی است که بر بیشتر بخش‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی تأثیر می‌گذارد. پژوهش حاضر تلاشی در راستای تبیین اثر‌های اقتصادی، اجتماعی، محیط زیستی و کالبدی با رویکرد جغرافیایی است. در این راستا، خشکسالی در مناطق روستایی مطالعه‌شده در ابعاد اقتصادی با 11 متغیر، اجتماعی 5 متغیر، محیط زیستی 5 متغیر و کالبدی با 3 متغیر بررسی شده است. گردآوری متغیرهای بررسی‌ شده به روش کتابخانه‌ای با بررسی پیشینه و مبانی نظری همراه با پرسشنامه‌ای بر‌مبنای جدول (2) صورت گرفت. شاخص‌ها و متغیرهای پژوهش در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، محیط زیستی و کالبدی در طیف لیکرت تنظیم و در قالب پرسشنامه منعکس شد. جامعۀ آماری شامل 1344 خانوار روستایی دهستان رستاق شهرستان خمین بود که از آن میان، 299 خانوار با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه‌‌گیری تصادفی انتخاب شد (جدول 1).

ابزار تحلیل داده‌ها نرم‌افزار SPSS، مدل (FARAS) و مدل (Fuzzy vikor) است. در این راستا، برای میزان تأثیرپذیری هر‌یک از شاخص‌های ابعاد مطالعه ‌شده (اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و زیست­محیطی) از آزمون T تک نمونه‌ای استفاده شد؛ ولی قبل از بررسی آزمون برای توزیع نرمال‌بودن ابعاد از آزمون کولموگروف-اسمیرونوف استفاده شد. در این مطالعه برای رتبه‌بندی هر‌یک از ابعاد مطالعه ‌شده از مدل آراس فازی و در ‌نهایت، برای تحلیل فضایی هر‌یک از روستاها (میزان تأثیرپذیری روستاها از خشکسالی بر ‌اساس ابعاد مطالعه ‌شده) از مدل وایکور فازی استفاده شد.

جدول 1: جامعۀ آماری پژوهش

Table 1: The statistical population of the research

نام روستا

جمعیت

خانوار

محصولات کشاورزی

محصولات باغی

آب کشاورزی

تعداد پرسشنامه

گوشه محمد مالک

371

118

گندم- لوبیا- جو-

گردو- بادام- انگور

چاه

26

ریحان علیا

781

124

گندم- لوبیا- جو

گردو- بادام

چاه

28

ریحان سفلی

376

260

گندم- لوبیا- جو

گردو- بادام

چاه

58

دربندلران

255

110

گندم- لوبیا- جو

گردو- بادام

چاه

25

پشتکوه

338

109

گندم- لوبیا- جو

گردو- بادام

چاه

24

حشمتیه

421

184

گندم- لوبیا- جو

گردو- بادام انگور

چاه

41

سکانه

119

47

گندم- لوبیا- جو

گردو- بادام

چاه

10

فرنق

1245

392

گندم- لوبیا- جو

گردو- بادام

چاه

87

مجموع

3906

1344

-

-

-

299

منبع: مرکز آمار ایران، 1395

 

جدول 2: شاخص‌ها و متغیرهای پژوهش

Table 2: Research indicators and variables

شاخص

متغیر

اقتصادی

کاهش پس‌انداز، افزایش بیکاری، کاهش رضایت شغلی، کاهش قیمت زمین، کاهش تولید، افزایش هزینه‌های تولیدی، افزایش قیمت غذا، کاهش درآمد، کاهش معاملات کشاورزی، افزایش قیمت نهاده‌ها، کاهش اشتغال در بخش کشاورزی

اجتماعی

افزایش مهاجرت از روستا، کاهش کیفیت سطح زندگی، شیوع بیماری، کاهش ضریب امنیت غذایی

محیط زیستی

کاهش سطح آب‌های سطحی، کم‌شدن تنوع گیاهی، افزایش تخریب منابع طبیعی، کاهش پوشش گیاهی مراتع، فرسایش خاک

کالبدی

تغییر کاربری اراضی، تغییر در الگوی کشت، افزایش تعداد سال‌های آیش اراضی (عدم کشت)

منابع: شفیعی و همکاران،1397، ص. 182؛ زارعی و همکاران، 1400، ص. 330؛ بهرامی و سپری، 1399، ص. 179

 

این شهرستان در جنوبی‌ترین نقطۀ استان مرکزی قرار دارد و وسعت آن ۲۲۶۷ کیلومتر مربع است که از شمال به اراک، از شرق به محلات، از جنوب به گلپایگان (استان اصفهان) و از غرب به ازنا و الیگودرز (استان لرستان) محدود می‌شود. نزدیک‌ترین شهر به خمین گلپایگان در ۴۱ کیلومتری و فاصلۀ آن تا تهران ۳۲۳ کیلومتر است (نقشۀ 1).

جمعیت شهرستان در سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، ۱۰۵۰۱۷بوده است. همچنین، این شهرستان ۱۸۲ روستا دارد. این شهرستان یک بخش مرکزی و ۷ دهستان دارد که دهستان رستاق 21 آبادی، 1653 خانوار و 4888 نفر جمعیت دارد.

متوسط بارندگی در خمین ۲۹۶ میلی‌متر است که سال ۸۱–۸۰ با بیشترین مقدار بارندگی ۴۸۶/۲ میلی‌متر و سال ۷۸–۷۷ با ۱۳۸ میلی‌متر کمترین میزان بارش سالیانه در شهر ثبت شده است. میانگین سالانه دمای خمین ۱۳/۶ درجه سانتی‌گراد است. ماه تیر با میانگین ۲۱/۱درجه سانتی‌گراد گرم‌ترین و ماه دی با میانگین ۶ درجه گراد سردترین ماه سال است.

میانگین رطوبت سالیانۀ خمین ۵۱ درصد است. ماه دی با میانگین ۶۳ درصد مرطوب‌ترین و ماه شهریور با میانگین ۲۸ درصد خشک‌ترین ماه سال است. باد غالب خمین، شمال غربی (۲۷۰ درجه) و غربی و بیشترین سرعت باد ثبت ‌شده ۹۴ کیلومتر بر ساعت در اسفند ۱۳۹۶ گزارش شده است. جدول (3) درصد خشکسالی شهرستان خمین را در یک دورۀ ده‌ساله نشان می‌دهد.

 

جدول 3: درصد مساحت‌های تحت‌‌تأثیر خشکسالی دورۀ ده‌ساله تا پایان بهمن‌ماه 1402

Table 3: Percentage of areas affected by drought in the ten-year period until the end of February 2023

شهرستان

ترسالی بسیار شدید

ترسالی شدید

ترسالی متوسط

ترسالی ضعیف

درحد نرمال

 

خشکسالی خفیف

خشکسالی متوسط

خشکسالی شدید

خشکسالی بسیار شدید

مجموع درصدهای خشکسالی

خمین

00/0

00/0

00/0

00/0

48/0

 

88/2

69/19

20/69

22/7

00/99

منبع: سازمان هواشناسی کشور، 1395

 

 

شکل 2: موقعیت شهرستان خمین در استان مرکزی و ایران (منبع: نگارندگان پژوهش)

Map 2: Location of Khomein county in Markazi province and Iran

 

یافته‌های پژوهش و تجزیه‌و‌تحلیل

یافته‌های توصیفی

بررسی انجام‌شده در‌زمینۀ جنسیت پاسخگویان منتخب در نمونه نشان داد که تعداد 215 نفر معادل 90/71 درصد پاسخگویان مرد، تعداد 84 نفر معادل 09/28 درصد از پاسخگویان زن هستند. همچنین، با توجه به مطالعات انجام ‌شده مشخص شد که بیشترین تعداد پاسخگویان در گروه سنی میانسال 30-50 سال قرار دارند که معادل 00/60 درصد و کمترین گروه سنی پاسخگویان متعلق به گروه سنی کمتر از 20 بوده که معادل 33/18 درصد است. سپس بر ‌اساس مطالعات صورت ‌گرفته 54/0 درصد از پاسخگویان در ‌بین سال‌های 20-30 در روستاها اقامت داشتند که این نیز گویای میزان پاسخگویی دقیق پاسخگویان به سؤال‌های پرسشنامه است. در‌ نهایت، بر ‌اساس یافته‌های پژوهش مقدار 185 نفر با میزان 87/61 درصد از افراد پاسخگو کشاورز هستند.

 

یافته‌های تحلیلی

در ابتدا قبل از بررسی وضعیت هر‌یک از شاخص‌های ابعاد زندگی با تأکید بر خشکسالی لازم دانسته شد نرمال‌بودن هر‌یک از ابعاد مطالعه‌شده بررسی شود. مطابق جدول (4) نتایج به‌دست‌آمده از آزمون کولموگروف-اسمیرونوف حاکی از این واقعیت است که همۀ ابعاد مطالعه ‌شده توزیع نرمال دارد. نتایج به‌ دست‌آمده نشان داد که مقدار سطح معناداری در همۀ ابعاد بزرگ‌تر از مقدار خطا (05/0) است؛ بنابراین توزیع این نمونه در‌سطح معناداری 95 درصد نرمال است.

 

جدول 4: نتایج آزمون کولموگروف اسمیرونوف برای ابعاد مطالعه‌شده

Table 4: Kolmogorov smironov test results for the studied dimensions

ابعاد

سطح معناداری

میزان خطا

آمارۀ کولموگروف اسمیرونوف

نتیجهگیری

اقتصادی

244/0

05/0

187/1

نرمال

اجتماعی

256/0

05/0

155/1

نرمال

کالبدی

266/0

05/0

154/1

نرمال

زیست‌محیطی

254/0

05/0

173/1

نرمال

منبع: یافته‌های پژوهش، 1403

 

در‌ادامه، برای بررسی وضعیت هر‌یک از ابعاد اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و زیست‌محیطی و شاخص‌های آن با تأکید بر خشکسالی از آزمون T تک نمونه‌ای استفاده شده است. نتایح حاصل‌شده از آزمون به تفکیک هر‌یک از ابعاد و شاخص‌های آن به شرح جدول (5جدول (6جدول (7) است.

 

جدول 5: وضعیت شاخص‌های بُعد اقتصادی در دهستان رستاق

Table 5: Status of indicators of the economic dimension in Rostaq village

شاخص

میانگین

T

سطح معناداری (2 دامنه)

فاصل اطمینان تفاوت 95/

بالا

پایین

کاهش پس‌انداز

13/3

117/24

000/0

21/3

03/3

افزایش بیکاری

20/3

223/24

000/0

32/3

10/3

کاهش رضایت شغلی

11/3

112/24

000/0

15/3

00/3

کاهش قیمت زمین

24/3

227/24

000/0

35/3

11/3

کاهش تولید

11/3

112/24

000/0

25/3

00/3

افزایش هزینه‌های تولیدی

14/3

132/24

000/0

32/3

10/3

افزایش قیمت غذا

00/3

012/24

000/0

11/3

78/2

کاهش درآمد

33/3

235/24

000/0

21/3

03/3

کاهش معاملات کشاورزی

21/3

220/24

000/0

35/3

12/3

افزایش قیمت نهاده‌ها

03/3

018/24

000/0

15/3

90/2

کاهش اشتغال در بخش کشاورزی

33/3

235/24

000/0

21/3

03/3

منبع: یافته‌های پژوهش، 1403

 

 

شکل 3: وضعیت شاخص‌های اقتصادی با تأکید بر خشکسالی در دهستان رستاق (منبع: یافته‌های پژوهش، 1403)

Figure 3: The status of economic indicators with an emphasis on drought in Rostaq village

 

مطابق جدول (5) وضعیت شاخص‌های بُعد اقتصادی با تأکید بر خشکسالی در دهستان رستاق با مقدار میانگین‌های میانگین‌های به‌دست‌آمده بالاتر از حد متوسط عدد (3) نامطلوب ارزیابی شد و مطابق شکل (3) از ‌بین شاخص‌های مورد سنجش به‌ترتیب کاهش درآمد و کاهش اشتغال در بخش کشاورزی با مقدار 33/3، کاهش قیمت زمین با مقدار 24/3، کاهش معاملات کشاورزی با مقدار 21/3، افزایش بیکاری با مقدار 20/3، افزایش هزینه‌های تولیدی با مقدار 14/3، کاهش رضایت شغلی و کاهش تولید با مقدار 11/3، افزایش قیمت نهاده‌ها با مقدار 03/3 و در‌نهایت، افزایش قیمت غذا با مقدار 00/3 به‌ترتیب بیشترین و کمترین میزان را داشته است.

 

 

جدول 6: وضعیت شاخص‌های بُعد اجتماعی در دهستان رستاق

Table 6: Status of social dimension indicators in Rostaq village

شاخص

میانگین

T

سطح معناداری (2 دامنه)

0   فاصل اطمینان تفاوت 95/

بالا

پایین

افزایش مهاجرت از روستا

34/3

334/24

000/0

45/3

21/3

کاهش کیفیت سطح زندگی

11/3

112/24

000/0

19/3

02/3

شیوع بیماری

17/3

137/24

000/0

22/3

11/3

کاهش ضریب امنیت غذایی

19/3

148/24

000/0

25/3

13/3

منبع: یافته‌های پژوهش، 1403

 

 

شکل 4: وضعیت شاخص‌های اجتماعی با تأکید بر خشکسالی در دهستان رستاق (منبع: یافته‌های پژوهش، 1403)

Figure 4: The status of social indicators with an emphasis on drought in Rostaq village

 

همان‌طور که در جدول (6) و شکل (4) ملاحظه می‌شود، وضعیت شاخص‌های اجتماعی در دهستان رستاق با مقدار میانگین‌های بیشتر از حد متوسط عدد 3 نامطلوب ارزیابی شد؛ به‌طوری که از ‌بین شاخص‌های مطالعه ‌شده افزایش مهاجرت از روستا با مقدار میانگین 34/3 بیشترین و کاهش کیفیت زندگی با مقدار میانگین 11/3 کمترین میزان تأثیرپذیری را شامل شده است.

 

 

جدول 7: وضعیت شاخص‌های ابعاد کالبدی و زیست‌محیطی در دهستان رستاق

Table 7: Status of indicators of physical and environmental dimensions in Rastaq district

شاخص

میانگین

T

سطح معناداری (2 دامنه)

فاصل اطمینان تفاوت 95/

بالا

پایین

کاهش سطح آب‌های سطحی

23/3

221/24

000/0

35/3

12/3

کم‌شدن تنوع گیاهی

16/3

137/24

000/0

28/3

09/3

افزایش تخریب منابع طبیعی

11/3

113/24

000/0

19/3

03/3

کاهش پوشش گیاهی مراتع

18/3

143/24

000/0

23/3

11/3

فرسایش خاک

29/3

230/24

000/0

38/3

18/3

تغییر کاربری اراضی

24/3

224/24

000/0

36/3

13/3

تغییر در الگوی کشت

11/3

113/24

000/0

19/3

03/3

افزایش تعداد سال‌های آیش اراضی

20/3

168/24

000/0

28/3

16/3

منبع: یافته‌های پژوهش، 1403

 

 

شکل 5 و6: وضعیت شاخص‌های کالبدی و زیست‌محیطی در دهستان رستاق (منبع: یافته‌های پژوهش، 1403)

Figure 5 & 6: The status of physical and environmental indicators in Rostaq village

 

مطابق جدول (7) وضعیت شاخص‌های کالبدی و زیست‌محیطی با مقدار میانگین به‌دست‌آمده بالاتر از حد متوسط عدد 3 نامطلوب ارزیابی شد. به عبارت دیگر، در بُعد زیست‌محیطی با شروع خشکسالی فرسایش خاک با مقدار میانگین 29/3 بیشترین میزان تأثیرپذیری و در بُعد کالبدی نیز تغییر کاربری اراضی با مقدار میانگین 24/3 بیشترین میزان تأثیرپذیری را داشته است (شکل 5 و 6).

سپس برای تأثیرپذیری هر‌یک از ابعاد از مدل FARAS استفاده شده است. نتایج به شرح جدول (8) است.

 

 

جدول8: مقدار تابع بهینگی و درجه تأثیر‌پذیری هر‌یک از ابعاد مطالعه‌شده از خشکسالی

Table 8: The value of the optimality function and the degree of influence of each of the studied dimensions of drought

اجتماعی

کالبدی

زیست‌محیطی

اقتصادی

 

γ

β

α

γ

β

α

γ

β

α

γ

β

α

 

200/0

213/0

223/0

200/0

209/0

210/0

188/0

200/0

190/0

210/0

200/0

200/0

⊗S

217/0

210/0

190/0

234/0

Sj

430/0

419/0

390/0

434/0

Kj

منبع: یافتههای پژوهش، 1403

 

 

شکل 7: میزان تأثیرپذیری هر‌یک از ابعاد مطالعه‌شده از خشکسالی (منبع: یافته‌های پژوهش، 1403)

Figure 7: The influence of each of the studied dimensions on drought

 

مطابق جدول (8) و شکل (7) به‌ترتیب ابعاد اقتصادی با مقدار وزن 434/0، اجتماعی با مقدار وزن 430/0، کالبدی با مقدار وزن 419/0 و زیست‌محیطی با مقدار وزن 390/0 بیشترین و کمترین میزان تأثیرپذیری را از خشکسالی در دهستان رستاق داشته است. در‌نهایت، برای رتبه‌بندی و تحلیل فضایی روستاهای دهستان رستاق با تأکید بر میزان تأثیر‌پذیری‌شان از خشکسالی از مدل وایکور فازی استفاده شد. گفتنی است به‌دلیل حجم زیاد جدول‌های مربوط به مدل تنها به جدول نهایی مدل اکتفا شد.

 

جدول 9: تعیین شاخص مطلوبیت (S) و شاخص نارضایتی (R) و میزان تأثیر‌پذیری هر‌یک از روستاها

Table 9: Determining the desirability index (S) and dissatisfaction index (R) and the effectiveness of each village

روستا

اقتصادی

اجتماعی

کالبدی

زیست‌محیطی

S

R

Q

میزان تأثیرپذیری

گوشه محمد مالک

090/0

087/0

061/0

058/0

090/0

296/0

564/0

4

ریحان علیا

133/0

091/0

076/0

069/0

133/0

369/0

764/0

2

ریحان سفلی

112/0

087/0

066/0

059/0

112/0

324/0

654/0

3

دربندلران

087/0

074/0

061/0

054/0

087/0

276/0

417/0

5

پشتکوه

141/0

096/0

089/0

071/0

141/0

397/0

1

1

حشمتیه

064/0

053/0

044/0

040/0

064/0

201/0

000/0

8

سکانه

078/0

060/0

050/0

049/0

078/0

237/0

315/0

7

فرنق

081/0

079/0

052/0

051/0

081/0

263/0

388/0

6

منبع: یافته‌های پژوهش، 1403

 

شکل 8: میزان تأثیرپذیری هر‌یک از روستاهای دهستان رستاق از خشکسالی (منبع: یافته‌های پژوهش، 1403)

Figure 8: How each village in Rostaq village is affected by drought

 

همان‌طور که در جدول (9) و شکل (8) ملاحظه می‌شود، به‌ترتیب روستاهای پشتکوه با مقدار وزن 1، ریحان علیا با مقدار وزن 764/0، ریحان سفلی با مقدار وزن 654/0، گوشه محمد مالک با مقدار وزن 564/0، دربندلران با مقدار 417/0، فرنق با مقدار وزن 388/0، سکانه با مقدار وزن 315/0 و حشمتیه با مقدار وزن 0 بیشترین و کمترین میزان تأثیرپذیری را از خشکسالی در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و زیست‌محیطی داشته است.

 

نتیجه‌گیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر‌های خشکسالی در مناطق روستایی دهستان رستاق در شهرستان خمین انجام شده است؛ از این رو نتایج حاکی از آن است به‌ترتیب ابعاد اقتصادی با مقدار وزن 434/0، اجتماعی با مقدار وزن 430/0، کالبدی با مقدار وزن 419/0 و زیست‌محیطی با مقدار وزن 390/0 بیشترین و کمترین میزان تأثیرپذیری را از خشکسالی در دهستان رستاق داشته است. در بررسی شاخص‌های مورد سنجشِ بُعد اقتصادی به‌ترتیب کاهش درآمد و کاهش اشتغال در بخش کشاورزی با مقدار 33/3 بیشترین و شاخص افزایش قیمت غذا با مقدار 00/3 کمترین تأثیرپذیری را داشته است. در بُعد اجتماعی نیز در‌‌بین شاخص‌های مطالعه‌شده افزایش مهاجرت از روستا با مقدار میانگین 34/3 بیشترین و کاهش کیفیت زندگی با مقدار میانگین 11/3 کمترین میزان تأثیرپذیری را شامل شده است. همچنین، در بُعد زیست‌محیطی با شروع خشکسالی فرسایش خاک با مقدار میانگین 29/3 بیشترین میزان تأثیرپذیری و در بُعد کالبدی نیز تغییر کاربری اراضی با مقدار میانگین 24/3 بیشترین میزان تأثیرپذیری را داشته است. درنهایت، به‌ترتیب روستاهای پشتکوه با مقدار وزن 1، ریحان علیا با مقدار وزن 764/0، ریحان سفلی با مقدار وزن 654/0 بیشترین تأثیرپذیری و حشمتیه با مقدار وزن 0 کمترین میزان تأثیرپذیری را از خشکسالی در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و زیست‌محیطی داشته است. نتایج یافته‌های این پژوهش با مطالعات زارعی و همکاران (1400)، بهرامی و سپری (1399) و ریاحی و پاشازاده (1392)، شفیعی و همکاران (1397) هم‌راستاست؛ زیرا محققان در مطالعات انجام‌شده افزایش مهاجرت در بُعد اجتماعی و کاهش درآمد در بُعد اقتصادی را از عوامل تأثیر‌پذیر از خشکسالی می‌دانند. در یک جمع‌بندی نهایی از یافته‌های پژوهش می‌‌توان چنین مطرح کرد که جدّی‌بودن خشکسالی در خمین، دهستان رستاق و تأثیر آن بر زندگی روستاییان واقعیتی انکارناپذیر است. روستاییان در دهستان رستاق به‌دلیل خشکسالی همواره با فروپاشی اقتصاد محلی و فقر مواجه هستند؛ زیرا معیشت غالب روستاییان بیشتر مربوط به فعالیت‌های کشاورزی و دامداری است. خشکسالی در درجۀ اول مهم‌ترین منبع معیشت جامعۀ روستایی را دچار تهدید و بی‌ثباتی می‌کند؛ از این رو از بین رفتن زمین‌های کشاورزی و دامداری از‌طرفی، باعث کاهش درآمد روستاییان و از طرف دیگر، باعث موج بیکاری می‌شود. به‌علاوه، مهاجرت این موج بیکاران به‌سمت شهرها و کمبود شغلی در مکان جدید نیز از دیگر مسائل پیش روی خشکسالی است. زمانی که بیکاری افزایش می‌یابد، ناهنجاری‌های اجتماعی افزایش و اختلاف‌ها در‌بین روستاها نیز گسترش می‌یابد. علاوه بر آن، کاهش کیفیت زندگی و ضریب امنیت غذایی و افزایش فقر و شیوع بیماری منجر کاهش بی‌اعتمادی به عملکردهای دولتی و بروز بحث و مجادله بین روستاییان می‌شود. در همین راستا، نتایج پژوهش حاضر با مطالعۀ Salam et al. (2021) مبنی بر آنکه خشکسالی بیشترین تأثیر را در اشتغال، درآمد، فقر روستایی، مهاجرت‌های روستایی و ... دارد، همخوانی دارد. همچنین، با مطالعۀ عطایی و همکاران (1401) مبنی بر آنکه خشکسالی بر مهاجرت و محیط روستاها تأثیر دارد و با مطالعۀ Quandt (2021) مبنی بر آنکه خشکسالی در درگیری خشونت‌آمیز مؤثر است، همخوانی دارد. از سوی دیگر، پیامدهای ناشی از بروز پدیدۀ خشکسالی به اجتماع و سرزندگی جمعی ساکنان محلی رخنه کرده و کیفیت زندگی و فرهنگ و الگوی صحیح مصرف را نیز تحت‌تأثیر قرار داده است؛ به‌گونه‌ای که کشاورزان برای آبیاری زمین‌های خود از آب آشامیدنی استفاده می‌کنند. با توجه به یافته‌های پژوهش و نمود‌یافتن آثار خشکسالی بر اقتصاد، اجتماع، محیط زیست و کالبد روستاها پیشنهادهای زیر برای کاهش پیامدهای خشکسالی ارائه می‌شود.

  • یافته‌های این مطالعه نشان داد که خشکسالی بر بیشتر ابعاد زندگی و معیشت خانوارهای روستایی تأثیر داشته است. در این زمینه پیشنهاد می‌شود که روستاییان برای کاهش این اثر‌ها از روش‌های سازگاری بیشتری استفاده کنند. استفاده از روش‌هایی چون مدیریت آب وخاک می‌تواند اثر‌های منفی خشکسالی بر سطح زندگی و درآمد خانوارهای روستایی را کاهش دهد.
  • همچنین، توصیه می‌شود برای توسعۀ کشاورزی مقاوم به خشکی معرفی و آموزش کشت محصولات کم‌آب‌بر در روستاهای دهستان صورت گیرد و با ایجاد صنایع تبدیلی و تکمیلی محصولات کشاورزی، توسعۀ گردشگری روستایی و آموزش و توسعۀ مشاغل خانگی (صنایع‌دستی، تولید محصولات محلی) تنوع‌بخشی به معیشت در منطقه اتخاذ شود.
  • ارتقا توانمندسازی روانی و تشویق خانوارها به بیمۀ حوادث برای کاهش اثر‌های خشکسالی و تقویت توانمندی اقتصادی با کاهش وابستگی آنها به اقتصاد تک‌محصولی (کشاورزی) نیز یکی دیگر از راهکارهای کاهش آسیب‌پذیری کشاورزان است.
  • از سوی دیگر، برای آموزش و توانمندسازی پیشنهاد می‌شود که کارگاه‌های آموزشی مدیریت منابع آب برگزار شود، روش‌های نوین کشاورزی متناسب با شرایط خشکسالی آموزش داده و تشکّل‌های مردمی برای مدیریت بحران خشکسالی نیز ایجاد شود.
  • همچنین، توصیه می‌شود که کارگروه ویژۀ خشکسالی در‌سطح شهرستان با همکاری دستگاه‌های اجرایی (جهاد کشاورزی، محیط زیست و منابع طبیعی) و جلب مشارکت سازمان‌های مردم‌نهاد در مدیریت بحران ایجاد شود.

از‌لحاظ پژوهشی پیشنهاد می‌شود مطالعات دقیق‌تر دربارۀ شناسایی دقیق‌ترین شاخص‌های آسیب‌پذیری روستاها، ارزیابی اثربخشی راهکارهای اجرا‌شده و مطالعۀ تطبیقی با مناطق مشابه موفق در مقابله با خشکسالی صورت گیرد.

منابع
بهرامی، رحمت الله، و سپری، محمد‌فرید (1399). بررسی اثرات اقتصادی -اجتماعی و زیست‌محیطی خشکسالی بر مناطق روستایی استان کردستان. روستا و توسعه، 24(93)، 194-173.
حسنی‌نژاد، آسیه، تقدیسی، احمد، نوری، سید هدیت‌اله، و اکبریان رونیزی، سعیدرضا (1397). نقش مدیریت ریسک خشکسالی در کاهش آسیب‌پذیری کشاورزان (مورد مطالعه: شهرستان زرین دشت). فصلنامۀ پژوهش‌های روستایی، 9(2)، 264-277. https://doi.org/10.22059/jrur.2018.232302.1101
دنیائی داریان، مجتبی، و ریاحی، وحید (1400). تحلیل روند خشکسالی کشاورزی و روش‌های سازگاری با آن (نمونۀ موردی: شهرستان شبستر). جغرافیا و روابط انسانی، 4(2)، 466-487.
ریاحی، وحید، و پاشازاده، اصغر (1392). اثرات اقتصادی، اجتماعی خشکسالی بر نواحی روستایی شهرستان گرمی (مورد مطالعه: دهستان آزادلو). چشم‌انداز جغرافیایی در مطالعات انسانی، 8(25)، 17-37.
زارعی، امین، رضایی، فاطمه، و محمدی، میلاد (1400). بررسی اثرات اقتصادی و اجتماعی خشکسالی در نواحی روستایی شهرستان بیجار (بخش چنگ الماس). جغرافیا و روابط انسانی، 4(2)، 319-335.
سازمان هواشناسی کشور (1395). نتایج خشکسالی ایستگاه شهرستان خمین.
شفیعی، بهمن، برقی، حمید، و قنبری، یوسف (1397). بررسی اثرات خشکسالی بر وضعیت اقتصادی، اجتماعی و محیطی نواحی روستایی از‌دید سرپرست خانوار (مطالعۀ موردی: دهستان حسن‌آباد شهرستان اسلام‌آباد غرب). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 19(55)، 173-191. http://dx.doi.org/10.29252/jgs.19.55.173
شهرکی، وحید (1394). بررسی مدیریت خشکسالی در‌ بین کشاورزان از‌ منظر فقر روستایی: شهرستان هیرمند [پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی رامین]. علم­نت.
عطایی، هوشمند، بستانی، علیرضا، سلطانی مقدس، ریحانه، و صلاحی اصفهانی، گیتی (1401). ارزیابی میزان آسیب‌پذیری سکونتگاه‌های روستایی از پدیدۀ خشکسالی با استفاده از مدل کوپراس (مورد مطالعه: شهرستان داراب). برنامه‌ریزی توسعۀ کالبدی، 7(2)، 73-86. https://doi.org/10.30473/psp.2022.53248.2307
محمدی، یاسر، نخعی، مهدیه، خداداد، مهدی، و امیر‌حسین پیرمرادی (1395). مدیریت ریسک خشکسالی و نقش آن در توسعۀ پایدار مناطق روستایی شهرستان بناب. ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران، دانشگاه کردستان. https://civilica.com/doc/559001
مرکز آمار ایران (1395). ادارۀ منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان خمین.
موسوی، سمیه، و نیک نامی، مهرداد (1400). تبیین سیاست‌های پیشران مدیریت خشکسالی: مورد مطالعه استان تهران. مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، 11(40)، 132-153.
نبی‌زاده بلخکانلو، عادل، حجازی‌زاده، زهرا، و ضیائیان فیروزآبادی، پرویز (1397). ارزیابی وضعیت دمایی پوشش گیاهی (VTCI) برای پایش خشکسالی در حوضۀ آبریز سیمینه‌رود دریاچۀ ارومیه با استفاده از تصاویر ماهوارۀ MODIS. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 18(50)، 129-139.
نوری، سید هدایت‌الله، و نوروزی آورگانی، اصغر ( 1395). مبانی برنامهریزی محیطی برای توسعۀ پایدار روستایی. انتشارات دانشگاه اصفهان.
References
Abaje, I. B., & Magaji, J. (2022). Farmers perceptions of drought and adaptation strategies in Mashi local government area Katsina state Nigeria. Journal of Meteorology and Climate Science, 21(1), 54-82. https://www.ajol.info/index.php/jmcs/article/view/235460
Ataei, H., Bosrani, A., Soltani Moghaddas, R., & Esfehani, G.S. (2019). Assessing the vulnerability of rural settlements to drought using coopras model (Case study: Darab township). Journal of Physical Development Planning, 7(2), 73-86. https://doi.org/10.30473/psp.2022.53248.2307 [In Persian].
Azadi, H., Keramati, P., Taheri, F., Rafiaani, P., Teklemariam, D., Gebrehiwot, K., Hosseininia, G., Van Passel, S., Lebailly, P., & Witlox, F. (2018). Agricultural land conversion: Reviewing drought impacts and coping strategies. International Journal of Disaster Risk Reduction, 31, 184-195. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2018.05.003
Bahrami, R.A., & Separi, M.F. (2020). Investigating the socio-economic and environmental effects of drought on the rural areas of Kurdistan province. Village and Development, 24(93), 173-194. https://doi.org/10.30490/rvt.2021.341691.1194 [In Persian].
Basto, S., Thompson, K., Grime, J. P., Fridley, J. D., Calhim, S., Askew, A. P., & Rees, M. (2018). Severe effects of long -term drought on calcareous grassland seed banks. Npj Climate and Atmospheric Science, 1(1), 1-7. https://doi.org/10.1038/s41612-017-0007-3
Bazza, M., Kay, M., & Knuston, C. (2018). Drought characteristic and management in North Africa and the near east rome. Food and agricalture organization of the United Nations rome. https://openknowledge.fao.org/server/api/core/bitstreams/94eb6949-ae16-4ae6-994e-860d1156d449/content
Castro, B. (2019). The shifting limits of drought adaptation in rural Colombia in book Drought challenges. In Current Directions in Water Scarcity Research (Vol. 2, pp. 77-86). Elsevier. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-814820-4.00006-7
De Silva, M. M. G. T., & Kawasaki, A. (2018). Socioeconomic vulnerability to disaster risk: A case study of flood and drought impact in a rural Sri Lankan community. Ecological Economics, 152, 131 -140. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2018.05.010
Donyaei Darian, M., & Riahi, V. (2011). Analysis of the agricultural drought trend and methods of adaptation to it (Case study: Shabestar county). Geography and Human Relations, 4(2), 466-487. https://www.gahr.ir/article_141328.html [In Persian].
Emaziye, P. O., Emaziye, O., & Ureigho, U. N. (2022). Economic implications of climate change effects and awareness level among arable crops farmers in south-south Nigeria. World Journal of Advanced Research And Reviews, 16(1), 320-326. https://doi.org/10.30574/wjarr.2022.16.1.0926
FAO. (2017). The impact of disasters and crises on agriculture and food security.
Farahani, H., & Jahansoozi, M. (2022). Analysis of rural households' resilience to drought in Iran case study: Bajestan county. International Journal of Disaster Risk Reduction, 82, 103331. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2022.103331
Garrick, D. (2018). Decentralisation and drought adaptation: applying the subsidiarity principle in transboundary river basins. International Journal of The Commons, 12(1), 301- 331. https://B2n.ir/np7725
Habiba, U., Shaw, R., & Takeuchi, Y. (2012). Farmer's perception and adaptation practices to cope with drought: Perspectives from Northwestern Bangladesh. International Journal of Disaster Risk Reduction, 1, 72-84. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2012.05.004
Hasaninejad, A., Taghdisi, A., Noori S.H.A., & Akbarian Ronizi, S.R. (2018). The role of drought risk management in reducing the vulnerability of farmers: A case study of the city of zarrindasht). Journal of Rural Research, 9(2), 264-277. https://doi.org/10.22059/jrur.2018.232302.1101 [In Persian].
Hassan, A.G., Fullenb M. A., & Oloke, D. (2019). Problems of drought and its management in Yobe State Nigeria. Weather and Climate Extremes, 23(2), 1-7. https://doi.org/10.1016/j.wace.2019.100192
Hazran, Z., Man, N., & Nolila, M. (2017). The post-flood impacts on farmers, agricultural sector and food security in Kelantan. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 7(9), 175-184. https://ideas.repec.org/a/hur/ijarbs/v7y2017i9p175-184.html
Iran Meteorological Organization. (2016). Drought results of Khomein city station. https://www.irimo.ir/far/index.php [In Persian].
Mariano, D. A., Dos Santos, C. A. C., Wardlow, B. D., Anderson, M., Schiltmeyer, A. V., Tadesse, T., & Svoboda, M. (2018). Use of remote sensing indicators to assess effects of drought and human -induced land degradation on ecosystem health in Northeastern Brazil. Remote Sensing of Environment, 213(16), 129-143. https://doi.org/10.1016/j.rse.2018.04.048
Matewos, T. (2020). The state of local adaptive capacity to climate change in droughtprone districts of rural Sidama southern Ethiopia. Journal Climate Risk Management, 27(3), 1-120. https://doi.org/10.1016/j.crm.2019.100209
Mehar, M., Mittal, S., Prasad, N. (2016). Farmers coping strategies for climate shock: Is it differentiated by gender?. Journal of Rural Studies, 44(3), 123-131. https://doi.org/10.1016/j.jrurstud.2016.01.001
Mohammadi, Y., Nakhaei, M., Khodad, M., & Pirmoradi, A.H. (2016). Drought risk management and its role in sustainable development of rural areas of Bonab city. The 6th National Conference on Water Resources Management of Iran, Kurdistan University. https://civilica.com/doc/559001 [In Persian].
Mousavi, S., & Niknami, M. (2011). Explaining the driving policies of drought management: A case study of Tehran province. Strategic Studies in Public Policy, 11(40), 132-153. https://sspp.iranjournals.ir/article_247492.html [In Persian].
Nabizadeh Balkhkanloo, A., Hejazizadeh, Z., & Ziaeian-Firoozabadi, P. (2018). Vegetation temperature condition assessment (vtci) for drought monitoring in the simineh rud basin of lake urmia using MODIS satellite images. Journal of Applied Research in Geographic Sciences, 18(50), 129-139. http://dx.doi.org/10.29252/jgs.18.50.129 [In Persian].
Nouri, S. H., & Norouzi Avergani, A. (2016). Fundamentals of environmental planning for sustainable rural development. Isfahan university press. [In Persian].
Pulwarty, R. S., & Sivakumar, M. V. K. (2014). Informationsystems in a changing climate: Early warnings and drought riskmanagement. Weather And Climate Extremes, 3(6), 14-21. https://doi.org/10.1016/j.wace.2014.03.005
Quandt, A. (2021). Coping with drought: Narratives from smallholder farmers in semi-arid Kenya. International Journal of Disaster Risk Reduction, 57, 1-11. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2021.102168
Riyahi, V., & Pashazadeh, A. (2013). Economic and social impacts of drought on rural areas in Germi (Case study: Rural district of Azadlu). Journal of Studies of Human Settlements Planning, 8(25), 17-37. https://sanad.iau.ir/en/Journal/jshsp/Article/513799?jid=513799 [In Persian].
Salam, R., Islam, A. R. M. T., Shill, B. K., Alam, G. M., Hasanuzzaman, M. Hasan, M. M., & Shouse, R. C. (2021). Nexus between vulnerability and adaptive capacity of drought - prone rural households in northern Bangladesh. Natural Hazards, 106(1), 509 -527. https://B2n.ir/um3820
Shafii, B., Barghi, H., & Ghanbari, Y. (2019). The study of drought effects on the economic social and environmental conditions of rural areas from the viewpoint of heads of households. Journal of Applied Research in Geographic Sciences, 19(55), 173-191. http://dx.doi.org/10.29252/jgs.19.55.173 [In Persian].
Shahraki, V. (2015). Study of drought management among farmers from the perspective of rural poverty: Hirmand County [Master's thesis, Ramin University of Agricultural Sciences and Natural Resources]. Elmnet. https://elmnet.ir/article/10864239-2275 [In Persian].
Shiru, M.S., Shahid, S., Alias, N., & Chung, E.S. (2018). Trend analysis of droughts duringcrop growing seasons of Nigeria. Sustainability, 10(6), 860-871. https://doi.org/10.3390/su10030871
Spinoni, J., Barbosa, P., De Jager, A., McCormick, N., Naumann, G., Vogt, J. V., Magni, D., Masante, D., & Mazzeschi, M. (2019). A new global database of meteorological drought events from 1951 to 2016. Journal of Hydrology: Regional Studies, 22, 1-24. https://doi.org/10.1016/j.ejrh.2019.100593
Statistical Center of Iran. (2016). Khomein county natural resources and watershed management department. [In Persian].
Wamalwa, I., Mburu, B., & Mang’uriu, D. (2016). Agro climate and weather information dissemination and its influence on adoption of climate smart practices among small scale farmers of Kisii country. Kenya, 10(6), 14-23. https://www.iiste.org/Journals/index.php/JBAH/article/view/30580
Wang, W., Zhao, X., Cao, J., Li, H., & Zhang, Q. (2020). Barriers and requirements to climate change adaptation of mountainous rural communities in developing countries: The case of the eastern Qinghai -Tibetan Plateau of China. Land Use Policy, 95, 1-11. https://B2n.ir/gq6021
Zarei, A., Rezaei, F., & Mohamdi, M. (2021). Investigating the economic and social effects of drought on rural areas of Bijar city (Cheng Alma’s section). Geography and Human Relations, 4(2), 319-335. https://doi.org/10.22034/gahr.2021.297024.1590 [In Persian].
Zhao, M., Huang, S., Huang, Q., Wang, H., Leng, G., & Xie, Y. (2019). Assessing socio-economic drought evolution characteristics and their possible meteorological driving force. Geomatics, Natural Hazards and Risk, 10(1), 1084-1101. https://doi.org/10.1080/19475705.2018.1564706