دانشگاه اصفهانبرنامه ریزی فضایی2228-74857220170823Spatial analysis of Urban Areas in the city of Boroujerd, considering their Enjoyment of Urban Services, using Multi Criteria Decision-Making Modelsتحلیل فضایی نواحی شهر بروجرد از نظر برخورداری از خدمات شهری با الگوهای تصمیمگیری چندمعیاره1202217610.22108/sppl.2017.81129FAحجتشیخیگروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایرانسحرمنصوریشهرسازیی، دانشکده هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، همدان، ایرانداودنصراللهیشهرسازیی، دانشگاه واحدعلوم و تحقیقات تهران- مرکزی، تهران، ایرانJournal Article20140708One of the most investigable topics in modern cities is achieving sustainable development. One of the strategies to achieve sustainable development is to preserve the balance and harmony between population, and resources and services available in a city. This paper aims at determining the extent to which, each of the seventeen districts of Boroujerd city enjoys facilities and utilities, while its method is descriptive-analytic. At first, the per capita of the status quo of each urban land use was separately extracted for each area from the detailed map, then, using TOPSIS method, each urban area was evaluated in terms of benefiting urban facilities and services. In the present study, the per capita of urban land use for commercial, educational, cultural, tourism-catering, healthcare-medical, official-disciplinary, green space, facilities and equipment, and sport elements in each area was considered as research indexes; and the 17 city districts considered as alternatives. Results indicate that, considering urban facilities and services, most of the districts in this city, are not in a desirable status. As a result, we can divide the city areas in four levels in terms of development. In this way, the area 17 is placed in the first level of development, areas 2, 12 and 15 in the second level, areas 1, 4, 5, 8, 9, and 16 in the third level, and areas 3, 6, 7, 9, 10, 13 and 14 in the fourth level of development.کی از موضوعات بررسی در شهرهای امروزی دستیابی به توسعة پایدار است. از راهکارهای رسیدن به توسعة پایدار، حفظ تعادل، توازن و هماهنگی بین جمعیت و امکانات و خدمات موجود در شهر است. هدف این مقاله تعیین میزان برخورداری هریک از نواحی هفدهگانة شهر بروجرد از امکانات و خدمات شهری است و روش پژوهش، توصیفی - تحلیلی است. ابتدا سرانة وضع موجود هریک از کاربریهای شهری از نقشة تفصیلی برای هریک از نواحی بهطور جداگانه استخراج و سپس با بهرهگیری از روش تاپسیس به ارزیابی هریک از نواحی از نظر برخورداری از امکانات و خدمات شهری پرداخته شد. در این پژوهش سرانة کاربریهای تجاری، آموزشی، فرهنگی، جهانگردی - پذیرایی، بهداشتی - درمانی، اداری - انتظامی، فضای سبز، تأسیسات و تجهیزات و ورزشی در هریک از نواحی، شاخصهای پژوهش و نواحی 17 گانة شهر، گزینهها در نظر گرفته شدهاند. نتایج به دستآمده بیان میکند بیشتر نواحی شهر بروجرد از نظر برخورداری از امکانات و خدمات شهری وضعیت مناسبی ندارند؛ بهطوریکه میتوان نواحی شهر را از لحاظ توسعهیافتگی در چهار سطح توسعه قرار داد؛ بهاینترتیب که ناحیة 17 در سطح اول توسعه، نواحی 2، 12 و 15 در سطح دوم توسعه، نواحی 1، 4، 5، 8، 9، 11 و 16 در سطح سوم توسعه و نواحی 3، 6، 7، 10، 13 و 14 در سطح چهارم توسعه قرار دارند؛ بنابراین، توجه به جنبههای ساختار فضایی شهرها از نظر شاخصهای مختلف خدماتی و شیوة توزیع جمعیت، ضروری به نظر میرسد.<br /> https://sppl.ui.ac.ir/article_22176_68410a49fc4aadd6d62c289b099d11ab.pdfدانشگاه اصفهانبرنامه ریزی فضایی2228-74857220170823Analysis of Spatial inequality of Rural Development in the Sahne Township, Kermanshah Provinceتحلیل نابرابری فضایی توسعة روستایی در شهرستان صحنه، استان کرمانشاه21382216910.22108/sppl.2017.80939.0FAسید اسکندرصیداییگروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانهادیالفتی علی آبادیجغرافیای پزشکی، گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانعلیرضاغلامیجغرافیا و برنامهریزی روستایی، گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانمهردادکرمیبرنامهریزی منطقهای، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانJournal Article20131015Achieving justice and balance in rural settlements in the country, calls for review and identifying the resources and facilities in these settlements. Spatial analysis of development, identifies the inequality and deprivation in different areas, then prioritizes the necessary measures to improve the living standards. This study, using 41 different indicators in infrastructure, economical, health-medical, cultural-social and service dimensions, and applying them into Moris and Taxonomy Models, also Changes Coefficient Model for identifying the disparity of indexes; has analyzed the spatial inequality of rural development between the 7 districts of Sahne township in 2011. Results of both models have shown different level of development in districts, and placing them at different levels, so that in both models, Gamasyab district with development Coefficient of 66.60 in Moris Model, and 20.19 in Taxonomy Model, as well as Hor district with Coefficient of development of 20.99 in Moris Model and 87.11 in Taxonomy Model, respectively, show the highest and lowest degree of development. Meanwhile, cultural and Social Indicators with 42.67, and economic indicators with 53.03 score, acquired the lowest and highest variation coefficient. Difference in development coefficient of indicators, proves difference in the level of district development in term of indicators and the necessity to take appropriate approaches to moderate these inequalities. Also, the correlation coefficient between population and number of inhabited villages, with the development coefficients, respectively obtained 0.509 and -0.07, indicating a strong positive correlation between population and District development of districts.نیل به عدالت و تعادل در نظام سکونتگاههای روستایی کشور مستلزم بررسی و شناخت منابع و امکانات این سکونتگاهها است. تحلیل فضایی توسعه، نابرابری و میزان محرومیت نواحی مختلف و اولویت اقدامات را برای ارتقای سطح زندگی مشخص میکند. در پژوهش حاضر با بهرهگیری از ۴۱ شاخص مختلف در ابعاد مختلف زیربنایی، اقتصادی، بهداشتی درمانی، فرهنگی - اجتماعی و خدماتی و بهکارگیری آنها در قالب الگوهای موریس و تاکسونومی و همچنین روش ضریب تغییرات برای تعیین میزان پراکندگی شاخصها به تحلیل نابرابری فضایی توسعة روستایی بین ۷ دهستان شهرستان صحنه در سال ۱۳۹۰ پرداخته شده است. نتایج هر دو الگوی بهکارگرفتهشده بهصورت یکسان نشاندهندة وجود تفاوت در سطح توسعة دهستانها و قرارگیری آنها در سطوح مختلف است؛ بهطوریکه در هر دو الگو، دهستان گاماسیاب با ضریب توسعة 60/66 در الگوی موریس و 19/20 در الگوی تاکسونومی و همچنین دهستان حر بهترتیب با ضریب توسعة 99/20 و 11/87 بیشترین و کمترین درجة توسعهیافتگی را دارند. بین شاخصها، شاخصهای فرهنگی و اجتماعی با 67/42 و شاخصهای اقتصادی با 03/53 بهترتیب کمترین و بیشترین ضریب تغییرات را دارند. تفاوت ضریب توسعه بهتفکیک شاخصها، بیانکنندة وجود تفاوت در سطح توسعة دهستانها از جنبة شاخصها و لزوم انتخاب رویکردهای مناسب برای تعدیل این نابرابریها است. همچنین ضریب همبستگی بین جمعیت و تعداد روستاهای دارای سکنه با ضرایب توسعه، بهترتیب با 509/0 و 07/0- به دست آمد که نشاندهندة همبستگی مثبت و قوی بین جمعیت و ضریب توسعهیافتگی دهستانها است.https://sppl.ui.ac.ir/article_22169_2e87e25598e18910c99a237e3c1f49d2.pdfدانشگاه اصفهانبرنامه ریزی فضایی2228-74857220180212An Investigation of the physical and political Factors Affecting land Use Changing of Mahmoudabad Townبررسی عوامل کالبدی و سیاسی موثر بر تغییر کاربری اراضی شهرستان محمودآباد39582240010.22108/sppl.2018.81442.0FAصابرصدیقیجغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایرانعلیرضادربان آستانهجغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایرانمحمد رضارضوانیجغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20151008Nowadays, uncontrolled land use changing is one of the major challenge of the agricultural section of Iran, Hence, a big part of agricultural lands and also forest lands turned out of production cycle and natural resource. The research method applied in this study was descriptive-analytical and which analyzed Physical and political variables as effecting factors on land use changing. The results obtained from the satellite pictures during from nineteen seventy-seven to Two thousand and fifteen indicated that, forest lands decreased from thirty eight percent to three percent. While the surface area of construction increased from six percent to eighteen percent. As well, political factors was more efficient from social factors. . Poor encounter with law breakers, Administrative weakness in informing the owners of agricultural land, Lack of government monitoring, Corruption and bands playing between some staff were the mail factor that influenced land use change. in the end we assume some proposition for land use extreme change problems.آگاهی از نسبت کاربریها و نحوۀ تغییرات آن در گذر زمان یکی از مهمترین عوامل در برنامهریزیهاست. با اطلاع از نسبت تغییرات کاربری میتوان تغییرات آتی را پیشبینی کرد و اقدامات لازم را انجام داد. هدف از این مطالعه، تحلیل عوامل تشدیدکنندۀ تغییرات کاربری اراضی در شهرستان محمودآباد در سالهای 1357، 1368، 1381 و 1394 است. این تحقیق ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روششناسی، توصیفی - تحلیلی است. بهمنظور گردآوری دادههای موردنیاز از دو روش اسنادی و میدانی (از طریق تکمیل 220 پرسشنامه) استفاده شد. روایی پرسشنامه را جمعی از استادان دانشگاه تهران تأیید کردند. مقدار آلفای کرونباخ نیز 90 درصد به دست آمد. بهمنظور ارزیابی میزان اثر گویهها از آزمون کای اسکوئر و درنهایت برای ارزیابی کلی ابعاد از آزمون T تک نمونهای استفاده شده است. پردازش تصاویر ماهوارهای نشان داد که در سال 1357، 48/38 درصد مساحت شهرستان محمودآباد را جنگلها تشکیل میداده است؛ در صورتی که در سال 1394، تنها 7/3 درصد شهرستان 262 کیلومترمربعی را جنگلها تشکیل میدهد. یکی از مهمترین عوامل این تغییر را میتوان تبدیل جنگلها به اراضی کشاورزی دانست. نتایج حاصل از تحقیقات میدانی نشان داد که مهمترین عوامل کالبدی تغییر کاربری عبارتاند از: توریستی بودن منطقه، فشار توسعۀ شهر، افزایش ساختوساز ویلاهای اجارهای و گسترش حملونقل و ارتباطات. در بعد سیاسی-حقوقی نیز عوامل مهم و مؤثر عبارتاند از: برخورد ضعیف با قانونشکنان، ضعف دستگاههای اجرایی در اطلاعرسانی به مالکان زمینهای کشاورزی دربارۀ نوع کاربری و ممنوعیت تغییر کاربری، ضعف نظارت دستگاههای دولتی، و فساد اداری و باندبازی بین برخی از کارکنان. درنهایت پیشنهادهایی برای جلوگیری یا حداقل کند کردن روند موجود ارائه شده است.<br /> <br /> <strong> </strong>https://sppl.ui.ac.ir/article_22400_d0ca4373d23a319536745c6a6ab39f63.pdfدانشگاه اصفهانبرنامه ریزی فضایی2228-74857220180213Identifying the effects of neighborhood identity on Residents' Satisfaction of Living Environment (case study: Ali Gholi Agha quarter and Valiasr quarter)شناسایی میزان تأثیر هویت بافتهای محلات بر رضایت ساکنان از محیط زندگی نمونة موردی: محلة علیقلیآقا و ولیعصر در اصفهان59782241110.22108/sppl.2017.81339.0FAالنازخادمدانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایرانفریباقراییدانشیار، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایرانمرواریدقاسمی اصفهانیمربی، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایرانJournal Article20150416Most of the old neighborhoods in Isfahan enjoyed a significant identity, but exogenous growth of the city, the injection of multiple functions in different parts, also its development; caused many problems to these parts. And today there are some neighborhoods just different in their names, not in any other significant feature. This incorrect procedure and defective actions, have bred such a situation in which, the traditional characteristics and values -such as neighbouring relations, peace, etc- of the new urban contexts have been faded. But our issue is whether this identity makes the neighborhood's resident more satisfied or not? And how the identity of a traditional neighborhoods affects its people's satisfaction? The aim of this study was to determine the effects of neighborhood identity on Residents' Satisfaction of their Living Environment, and the relationship between these two. Therefore, the influence of identity factors on the residents' Satisfaction of living environment in "Ali Gholi Agha" –as an identified quarterand "Vali Asr" neighborhood -as a new quarter- is surveyed, then been compared. For this purpose, a library study, survey and questionnaire methods were used. It benefited from Cochran's method for calculating sample size (126 samples), while sampling was random, and data were analyzed using SPSS and AMOS software. Results indicate high level of residents' satisfaction of living environment in the new quarter, but higher sense of attachment in residents of "Ali Gholi Agha" neighborhood, due to the presence of indigenous inhabitants and having a historical identity. So, having a historical identity, does not lead to residents' satisfaction by itself.بیشتر محلات قدیمی اصفهان هویت دارند؛ اما رشد برونزای شهر، تزریق عملکردهای متعدد در بخشهای مختلف و گسترش آن باعث شد که این بافتها بهتدریج با مشکلاتی روبهرو شوند. امروزه نیز شاهد بهوجودآمدن محلاتی هستیم که جز تفاوت در نامشان، هیچ ویژگی متمایز دیگری نسبت به یکدیگر ندارند. این سیر نادرست و حرکتهای معیوب، چنان وضعی را به وجود آورده است که در بافتهای جدید شهری، ویژگی سنتی محله از بین رفته و ارزشهایی، همچون روابط همسایگی، آرامش و...، همگی رنگ باخته است. حال پرسشهای مطرح این است: آیا محلهای باهویت، ساکنان راضیتری دارد؟ هویت بافتهای سنتی چه تأثیری بر رضایت مردم دارد؟ هدف این پژوهش، پاسخگویی به این پرسشهاست؛ یعنی بررسی میزان تأثیر هویت محلات بر رضایت مردم از محلة زندگیشان و ارتباط این دو مفهوم؛ بنابراین تأثیر مؤلفههای هویتبخش محلة علیقلیآقا به منزلة محلهای با هویت تاریخی و محلة ولیعصر به منزلة محلهای جدید بر رضایت ساکنانشان بررسی و با هم مقایسه شدهاند. بدین منظور، از روش مطالعة کتابخانهای، پیمایشی و پرسشنامه استفاده شده است. حجم نمونه با روش کوکران محاسبه (126نمونه) شده، روش نمونهگیری از نوع تصادفی بوده و درنهایت تجزیه و تحلیل دادهها با بهرهگیری از نرمافزار SPSS و AMOS انجام شده است. نتایج بهدستآمده بیانکنندة میزان رضایت زیاد ساکنان محلة جدید و حس تعلق بسیار ساکنان محلة سنتی به دلیل بومیبودن و هویت تاریخی محله است. درنتیجه هویت تاریخی محله بهتنهایی نتوانسته است باعث رضایت ساکنان خود شود.https://sppl.ui.ac.ir/article_22411_4b788afbc72e3f0a23d06fa718512d93.pdfدانشگاه اصفهانبرنامه ریزی فضایی2228-74857220180214Prediction and simulation of spatial-physical development pattern of the city of Chabahar, in the horizon of the year 1420 (2041), using RS and automated cells modelsپیشبینی و شبیهسازی الگوی توسعة فضایی - کالبدی شهر چابهار در چشمانداز سال 1420 با بهرهگیری از الگوی سلولهای خودکار و RS79942241310.22108/sppl.2017.81480.0FAغلامعلیخمراستادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایرانعبدالرشیدنمازیدانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایرانJournal Article20151128Increasing urban growth, increasing population growth and increasing urban migration have doubled the need for informed guidance and spatial organization. On the other hand, urban development prediction is essential for planning and providing the necessary facilities for the future growth of the city. The present study aims at evaluating the changes in the land of Chabahar during the years 1991 to 2014, then, predicting these changes until 2041. Research method is descriptive-analytic. Landsat satellite images for the years 1991, 2001, and 2015 have been analyzed. For data analysis, ARC & GIS, ENVI and IDRISI software were used. And the prediction of user variations until 2041, has been shown using CA and Markov chain models. Results of the prediction show that body expansion of the leads to the compression. From 1991 to 2001, an average of 43.5 hectares per year; and from 2001 to 2014 (during 13 years) 59.5 hectares of expansion are showed. And on the horizon of 2041 it will reach about 28.7 hectares per year.گسترش روزافزون شهرها، افزایش مهاجرت به آنها و رشد بیرویة جمعیت، لزوم هدایت آگاهانه و سازماندهی فضایی را دوچندان کرده است. از سوی دیگر، پیشبینی توسعة شهرها برای برنامهریزی و تأمین امکانات لازم با هدف رشد شهر در آینده بسیار ضروری است. پژوهش حاضر تغییرات زمینهای شهر چابهار را طی سالهای 1370 تا 1393 ارزیابی و سپس این تغییرات را تا سال 1420 هجری شمسی پیشبینی میکند. روش پژوهش توصیفی - تحلیلی است. برای گردآوری دادهها، تصاویر ماهوارهای لندست در سالهای 1370، 1380 و 1393 تجزیه و تحلیل شده است. برای تحلیل دادهها، نرمافزارهای ARC&GIS، ENVI و IDRISI به کار رفته و پیشبینی تغییرات کاربری تا سال 1420 با بهرهگیری از الگوی زنجیرههای مارکوف و CA نشان داده شده است. نتایج بهدستآمده از پیشبینی نشان میدهد گسترش کالبدی به سمت فشرده سوق پیدا میکند؛ به این صورت که از سال 1370 تا 1380 به طور میانگین در هر سال، 5/43 هکتار و از سال 1380 تا 1393 یعنی 13 سال، 5/59 هکتار گسترش را نشان میدهد و در چشمانداز سال 1420 به حدود 7/28 هکتار در سال خواهد رسید.https://sppl.ui.ac.ir/article_22413_e82316467217316a39bac5183b3e6e3c.pdfدانشگاه اصفهانبرنامه ریزی فضایی2228-74857220180214The need for internal development planning with an emphasis on urban sustainability the sample studied: Maraghehلزوم برنامهریزی توسعه درونی با تأکید بر پایداری شهری (نمونه مورد مطالعه: شهر مراغه)951162241410.22108/sppl.2017.81398.0FAعلیعشقی چهاربرجدانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردیبل، ایرانمحمد حسنیزدانیدانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردیبل، ایراناحمدآفتابدانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردیبل، ایرانJournal Article20150703Indigenous urban development policies , three policies on urban development that can meet the needs of many people, including population and housing overflow Capitation improve municipal services and as long as there is capacity in the use of other urban development policies , the imposition of additional costs environment. Despite Maragheh City internal development capacities, regardless of physical barriers to growth continues to spread like that is a waste of money and creates an unstable environment. Which requires informed guidance and basic organization. Therefore, the present study is a percentage of up to Understanding the Barriers to Physical Development of Maragheh City in coping with the Dispersion of the City the city and the revitalization of the old and old city center to create sustainable urban development, Necessitates the planning of the internal development of Maragheh city. The method of this research is descriptive-analytical with a purposeful purpose. To evaluate the indicators for determining the appropriate areas of urban development, The ANP model is used in a GIS-integrated approach.The results show that : Factors affecting the development of the inner city of Maragheh, the average of 85 Percent, building density, The average occupancy level of 61 percent, gardens and green space destroyed during the 13 years between 1995 to 2015, 1,859,273 square meters, equivalent to 185.92 hectares, Distribution of 25/89 percent compatibility of applications fully compatible, 57.1 of residential buildings with a lot of resistance dating Less, and 56.1 of residential buildings are of poor quality, However, the overall per capita is equal to 27.88 square meters of roads per lane at a high level, but the proportion required between the various functions there. Old and historical city of Maragheh traditional context dominated by residential users and the streets are narrow and winding stairs. The results obtained suggest that the city of Maragheh conditions and capacity for endogenous development, the renovation of old buildings and the creation of high-density, mixed use and residential - have better access to services.سیاست توسعه درونزای شهری، از سیاستهای سهگانه توسعه شهری است که میتواند پاسخگوی بسیاری از نیازهای مردم، ازجمله اسکان سرریز جمعیت شهری و ارتقای سرانههای خدمات شهری باشد و مادامیکه در شهر ظرفیت لازم وجود دارد، استفاده از سایر سیاستهای توسعه شهری، تحمیل هزینههای اضافه بر محیط است. شهر مراغه باوجود ظرفیتهای توسعه درونی، بدون توجه به موانع فیزیکی به رشد پراکندهوار خود ادامه میدهد که موجب اتلاف هزینهها و ناپایداری محیطی شده است که هدایت آگاهانه و ساماندهی اساسی را میطلبد. ازاینرو پژوهش حاضر درصد است تا ضمن شناخت موانع توسعه فیزیکی شهر مراغه بهمنظور مقابله با گسترش پراکندهوار شهر و احیاء بافت فرسوده و قدیمی مرکز شهر در جهت ایجاد توسعه پایدار شهری، لزوم برنامهریزی توسعه درونی شهر مراغه را بیان میکند. روش این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی باهدف کاربردی است. جهت ارزیابی شاخصها برای تعیین پهنههای مناسب توسعه شهری، از مدل ANP در رویکرد تلفیقی با GIS استفادهشده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد: شاخصهای مؤثر در توسعه درونی شهر مراغه؛ شاخص متوسط تراکم ساختمانی85 درصد، متوسط سطح اشغال کل شهر 61 درصد، باغات و فضای سبز از بین رفته در فاصله سالهای 1373 تا 1385 در طول 13 سال، 1859273مترمربع معادل 92/185هکتار، توزیع سازگاری کاربریها کاملاً سازگار 25/89 درصد، 1/57درصد بناهای مسکونی دارای قدمت زیاد و مقاومت کمتراند، و 1/56 درصد ساختمانهای مسکونی از کیفیت پایین برخوردارند، سرانه کلی معابر برابر 88/27 مترمربع میباشد اگرچه سرانه کلی معبر در حد بالایی است ولی تناسب لازم بین عملکردهای مختلف وجود ندارد. بافت قدیمی و تاریخی شهر مراغه دارای بافت سنتی با تسلط کاربری مسکونی و کوچههای باریک و پرپیچوخم میباشد. نتیجه بهدستآمده حاکی از آن است که شهر مراغه شرایط و ظرفیتهای لازم برای توسعه درونزای، جهت نوسازی بافت فرسوده و ایجاد ساختمانهای با تراکم بالا و کاربری مختلط مسکونی - خدماتی و دسترسی بهتر را دارا است.https://sppl.ui.ac.ir/article_22414_785031e7f24768c1ca2e35bdab571896.pdf