دانشگاه اصفهان برنامه ریزی فضایی 2228-7485 4 2 2014 08 23 Investigating the Local Sustainable Development Indicator (Case Study Isfahan Region 1) بررسی شاخص‌های توسعه پایدار محله ای (مطالعه موردی منطقه 1 شهر اصفهان) 129 152 15993 FA مهری اذانی استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه ازاداسلامی واحد نجف آباد رضا مختاری ملک آبادی استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه پیام نور تهران- ایران شیوا حاجی آقاجونی کاشی دانشجوی کارشناسی ارشدجغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحدنجف آباد Journal Article 2016 06 14 Stable development is the one which can continue in long term without exerting any damage to the living environment. Stable urban development refers to the balance between deferent social dimensions and urban environmental living and simultaneous development. City is an interrelated general part composed of different elements and neighborhood has long history. One of the reasons that neighborhood concept has not found a suitable place in urban planning and urban designing, is the lack of agreement about the neighborhood concept and it’s properties among scientific society, planners and designers, practitioners of urban management affairs and citizens. In these recent years, most of municipalities in the country have raised the discussion of neighborhood oriented process and formation of neighborhood bureaus. On this basis the stable neighborhoods can assure urban stability. The aim of this study is to investigate the neighborhood urban development indices and also understand people’s point of view about neighborhood which is the interaction between social and place concepts of living limitations in Esfahan city. This study has been based on applied objective and according to analytical-discretional nature which has been used by Topsis model to analyze neighborhood stable development indices. Among study finding we can refer to such cases as this point that neighborhood in Esfahan’s district 1 are different in terms of neighborhood stable development indices. Among study findings we can refer to such cases as this point that neighborhoods in Esfahan’s district one are different in terms of neighborhood stable development indices and we can organize different districts of the city for a better condition by recognizing neighborhood problems and improving them and by making neighborhood indices stronger than before. توسعه پایدار توسعه ای است که بتواند در بلندمدت بدون اینکه خسارتی به محیط زیست وارد کند تداوم یابد. توسعه شهری پایدار به توازن بین ابعاد مختلف اجتماعی، زیست محیطی شهر و توسعه همزمان آن‌ها اشاره دارد. شهر یک کل به هم پیوسته از اجزاء مختلف است و محله دارای پیشینه‌ای طولانی است. یکی از دلایلی که مفهوم محله در برنامه ریزی و طراحی شهری جایگاه مناسبی نیافته، نبود توافق درباره مفهوم محله و ویژگی‌های آن در میان جامعه علمی، برنامه ریزان و طراحان، دست‌اندرکاران امور مدیریت شهری و شهروندان است. در این سال‌های اخیر بیشتر شهرداری‌های کشور بحث محله محوری و شکل گیری شورایاری محلات را مطرح کرده‌اند بر این اساس محلات پایدار می‌توانند متضمن پایداری شهر باشند. هدف این پژوهش بررسی شاخص‌های توسعه پایدار محله ای و همچنین شناخت ذهنیت مردم از محله که اثر تعاملات بین مفاهیم اجتماعی و مکانی محدوده زندگی در منطقه 1 شهر اصفهان است، می‌باشد. این پژوهش بر اساس هدف کاربردی و بر اساس ماهیت توصیفی-تحلیلی بوده که با استفاده از مدل رتبه بندی تاپسیس جهت تحلیل شاخص‌های توسعه پایدار محله ای استفاده شده است. از یافته های این پژوهش می‌توان به مواردی همچون اینکه محلات منطقه 1 شهر اصفهان از نظر شاخص‌های توسعه پایدار محله ای متفاوت می‌باشند، شاخص‌های پایداری می‌تواند در ساماندهی محلات شهری اثرگذار باشد، محلات منطقه 1 شهر اصفهان از نظر جمعیت و مساحت تفاوت‌های قابل ملاحظه ای با یکدیگر دارند و با شناخت مشکلات محلات و بهبود بخشیدن به آن‌ها و با قوت بخشیدن به شاخص‌های محله ای می‌توان به ساماندهی مناطق شهر دست یافت. https://sppl.ui.ac.ir/article_15993_ff3b6f9614ffaabd5c59db26709fad44.pdf