تبیین ظرفیتهای گردشگری برای توسعه مناطق روستائی استان چهار محال و بختیاری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

حسابداری،داشنکده علوم انسانی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد،شهرکرد، ایران

10.22108/sppl.2020.116552.1374

چکیده

چکیده :
طرح مسئله: توسعه روستائی فرآیندی همه جانبه، مستمر، موزون، درونزا، توانمند ساز، فراگیر، تحول آفرین، باور آفرین، رشد دهنده و متکی بر مشارکت و خودباوری روستائیان است که در چارچوب آن ظرفیت ها و تواناییهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوامع بر پایه رفع نیازهای اساسی مادی و معنوی وکنترل موثر بر نیروی های شکل دهنده نظام سکونت محلی و توسعه سرمایه انسانی با بهره گیری از فرصتهای درونی در روستا رشد و تعالی می یابد.
هدف پژوهش: هدف این پژوهش تبیین ظرفیتهای گردشگری برای توسعه مناطق روستائی در استان چهار محال و بختیاری است، روش پژوهش : جامعه آماری پژوهش، کارشناسان خبره میراث فرهنگی و گردشگری و سایر کارشناسان خبره گردشگری در استان و متولیان واحدهای گردشگری در استان چهارمحال و بختیاری است. روش نمونه گیری تمام شماری است و داده ها با استفاده از پرسشنامه پژوهشگر ساخته در سالجاری جمع آوری شده است، در تحلیل داده ها از روش دلفی(Delphi) و سوآت (SWOT) و برای رتبه بندی روستاهها از تکنیک تاپسیس (TOPSIS)استفاده شده است.
نتایج: نتایج حاکی از آن است که روستاهای مورد مطالعه از قابلیت بالایی برای جذب گردشگر برخوردار هستند، در این میان روستاههای سرآقاسید، شیخ علیخان، دیمه، آورگان و آتشگاه به ترتیب دارای قابلیت بیشتری بوده و لازم است در الویت برنامه های گردشگری قرار گیرند.
نوآوری: روشها و تکنیکهای علمی تبیین ظرفیتهای گردشگری استان چهارمحال و بختیاری نوع آوری این پژوهش است و همچنین ظرفیتهای گردشگری جامعه آماری مورد مطالعه تاکنون در این سطح مورد بررسی قرار نگرفته است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Explaining Tourism Capacity for Developing the Rural Areas of Chahar Mahal and Bakhtiari Province

نویسنده [English]

  • mahmoud Bakhshinejad
1- Department of Economics, Faculty of Human science, Islamic Azad University, Shahrekord Branch, Shahrekord, Iran.
چکیده [English]

Abstract:
Problem: Rural development is a comprehensive process, continuous, balanced, endogenous, empowering, inclusive, transformation, believer-driven, growth-based and participatory and self-reliant process for villagers. In this framework, the cultural, social and economic capabilities of societies based on meeting the basic material and spiritual needs, and effective control over the forces shaping the local housing system and the development of human capital, exploiting the opportunities of the inner village in the countryside.
Objective: The purpose of this study is to explain the tourism capacity for rural development in Chaharmahal and Bakhtiari province.
Methodology: The statistical population of the study is expert experts in cultural heritage and tourism and other expert experts in tourism in the province and caretakers of tourism units in Chaharmahal and Bakhtiari province. The sampling method is a whole series and data are collected using a researcher-made questionnaire this year. The data analysis uses the Delphi and SWOT methods and has been used to rank the villages using the Topsis technique.
Findings: The results of this study indicate that the most important tourism capacities in the studied villages are natural areas of fresh air, weather, and especially the attractiveness of nomadic indigenous people. The most important weaknesses of the tourism industry are the lack of planning, the lack of accommodation facilities and the lack of tourism culture. In the meantime, the villages headed by Sheikh Ali Khan, Dimeh, Avergan and Atashgah are more capable, and need to be included in priority tourism programs.
Innovation: Methods and techniques of explaining the tourism capacities of Chaharmahal and Bakhtiari province are the origin of this research and also tourism capacity of the studied population has not been studied at this level.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: Tourism Capacity
  • rural development
  • TOPSIS
  • Delphi